دیباچه

دل من میخواهد

نفسی تازه کنم

و تراویدن تنهایی را در پیله خود

باز احساس کنم…

دوستی بسته پیچیده به روبان ها نیست

که کسی روز تولد به کسی هدیه کند

من تمامیت خود را در سفره چرمینی خواهم پیچید

و شبی در چارسوی باد رها خواهم کرد..

چه کسی میداند

شاید از برکه متروکی هم

صدفی صید شود…

۱ نظر برای “دیباچه”

  1. زندگیتون آسون با ما گفته:

    زندگیتون آسون با ما

    […]دیباچه » گذشته ای برای آینده » اتاق ۲۰۷[…]